دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت هفتاد و پنجم :
فروغ نفس عمیقی کشید و قدم برداشت. دوباره صدای دکتر را شنید:
ـ خوش اومدی فروغ!
جوابی نداد و از راهرو گذشت و وارد سالنِ بزرگ و زیبا شد. رنگ طلایی و سفیدِ پذیرایی خانۀ دکتر هر چشمی را خیره می‌کرد. دکتر روی کاناپه لم داده بود و به لپ‌تاپش ور می‌رفت. فروغ لب زد:
ــ سلام.
چشم‌های دکتر بالا آمد و با ولع فروغ را تماشا کرد. چشم‌های سیاه و درشت فروغ، میان شال و کلاه سفیدس، مثل دوچراغ ن
لطفا صبر کنید...
