به دنبال شارلو به قلم زهرا صالحی (تابان)
پارت صد و دوازده :
تقریبا دو روز تمام بود که احاطه شده بودند. مارتین هیچوقت گمان نمی‌کرد اگر در یک مسیر کاملا صاف راه برود و دو سمت بدنش صخره‌هایی بلند و نوک‌تیز قرار داشته باشند، بتواند در این حد احساس ناراحتی کند. مرتب تصور می‌کرد الان است که تنگه او را ببلعد. با توجه به چیزهایی که سیریوس قبل‌تر برای آن‌ها توضیح داده بود، تصور می‌کرد اگر حتی زمزمه کند، صدایش شروع به پخش شدن می‌کند؛ درست مانند صبح‌ه
لطفا صبر کنید...
فاطی
0راه طولانی را پیموده ام..حافظه ام هنوز گمشده..ذهنم پراز اتفافات اخیری است که افتاده..نمیدانم چه چیزی قرار است رخ دهد دوست دارم تکیه بدهم و با چیزهای عجیب ذهنم قطعه ای درست کنم شاید راه حل باشد