سایه ی لیلا به قلم سعیده براز
پارت شصت و یک :
-آروم باش، من الان پیشتم می دونم بی قراری، منم بی قرارتم.
حرفم آبی می شود برای آتش جانم، دستش را از دور کمرم برمی دارد و با هر دو دست صورتم را می گیرد و قبل از اینکه لب هایم را ببوسد، زمزمه می کند.
-تو چقدر خوب منو بلدی.
حالا دست های من دور گردن او حلقه شده است.
-نه بیشتر از تو.
انگار به این اعترافم احتیاج داشت تا خودش را رها کند. آن قدر با عطش می بوسد که نفس کم می آورم و وقتی ب
لطفا صبر کنید...
م
3اه من بدم میاد این گربه توی خونه جولان میده،اون موقع مراقبت نیاز داشت ولی الان یه حیوون تو خونه چه غلطی می کنه،خب آزادش کن بره😠🙏🏻💙