پارت سی و پنجم :

***
آفتاب فروردین بی‌رمق و تکه‌تکه روی شاخه‌های شکوفه‌زدۀ حیاط به خون نشسته بود. بوی کهنگی و تندی خاک باغچه و زمختی برگ‌های سیاه‌شدۀ نارنج لابه‌لای بخار کولر که دم باغچه سنگینی می‌کرد، می‌لولید.
برگ‌ها با باد گورستانی تکان می‌خوردند. عمارت ساکت بود؛ سکوتی که فقط خانه‌های بزرگ اربابی با صدای نفس آدمی می‌لرزید.
وولگای کوهیار که از دور لابه‌لای شاخسارهای درخت زیتون پدÛ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Sky

    0

    زیبا بود.. خسته نباشی عزیزم 🌼

    ۱ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    ممنون از نگاه گرم شما

    ۱ سال پیش
  • Mrn

    0

    چقدر عالی که کوهیار سکوت نکرد و چه حرف های بجایی زد

    ۱ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    بله دفاع کرد

    ۱ سال پیش
  • اکرم بانو

    0

    کوهیار بخاطر دادفر تو روی پدرش ایستاد،کاری ک هیچوقت نکرده بود... فک میکنم با دادفر قول و قرارهایی دارن...این کار دامون نامردی نیست که میخواد به خواستگاری بره؟

    ۱ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    دامون نمیدونست که نسبت اینا با هم چیه

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️