پارت صد و بیست و چهارم :
نفس‌هایت که به صورتم می‌خورد، حال دلم را دگرگون می‌کند. من با این نفس‌ها جان گرفتم. چطور می‌شود که یک دفعه همه چیز تغییر کرده باشد؟ چطور می‌شود که تو این همه غریبه شوی؟ کابوس هم اگر باشد خیلی خیلی نامردی است.
- اسم من رو از کجا می‌دونی؟
چشمانم را باز می‌کنم تا برای آخرین بار خوب نگاهت کنم. باید خوب در خاطرم تو را ثبت کنم تا وقتی از کابوس رها شدم، از تو گله کنم. آنقد
لطفا صبر کنید...
