پارت صد و شانزده :
باقی مراسم در پیمودن از رسمی به رسم دیگر سپری می‌شود. زیر آن چهارقد رنگ رنگی چیزی را نمی‌بینم اما صدای شادی و هلهله همه جا پیچیده است.
مادر در کنارم قرار می‌گیرد و آهسته می‌پرسد:
- گرسنه نیستی؟
فدای محبت مادرم بروم که حواسش بود که من شام نخورم. نمی‌خواهم که بی اشتها بودنم را اعتراف کنم بنابراین از مادرم می‌خواهم که برایم آب بیاورد.
- نذاشتن بیام یه
لطفا صبر کنید...
