پارت صد و ده :
زودتر از آنچه که فکر می‌کردم، روز مراسم فرا می‌رسد. زیر دست آرایشگر نشسته‌ام و او مشغول کار خود است. آرایشگر هراز گاهی از کار خود تعریف می‌کند. مادر هم فقط قربان صدقه‌ام می‌رود. به خواست خودم قرار شد که زینب هم همراهم بیاید. میان خنده و شوخی افراد حاضر در آرایشگاه، گذر زمان احساس نمیشود.
- خب عروس خانم بدو که آقای داماد منتظره.
زینب با لبخند به سمت در می‌رود. مادر
لطفا صبر کنید...
