پارت نود و نهم :


رضا را نگاه می‌کنم. چرا این لحن تا این اندازه پر از حسرت است؟ رضا از مکث من روی صورتش خوشش می‌آید. من اما دلم ادامه داستان را می‌خواهد. رضا خواهش دلم را بی جواب نمی‌گذارد و ادامه می‌دهد.

- من و سگ و گوسفندان و بزها در دامنه کوه هستیم اما نون فراموش شده و در خونه مونده. قبل از ظهره و انگار مه اتراق کرده! کتری، کاسه، استکان، چای، قند و کبریت همراه اما نون فراموش شده. از خواب بیدا

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۰۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️