پارت نود و یک :
شربت خنکم را می‌نوشم و به زینب اجازه می‌دهم که دل نگرانی‌هایش را بروز دهد. زینب قلب مهربانی دارد. لحن زیبایش همراه با نگرانی که مختص اوست، دلم را میبرد. دستم را به طرف دستش می‌برم، دستم را می‌گیرد.
- دیگه تو رو خدا حالت بد نشه. من سکته کردم تا چشمات رو باز کردی.
- بادمجون بم آفت نداره.
زینب آرام دستم را فشار می‌دهد و تای ابروی چپش را بالا می‌دهد و به حالت ته
لطفا صبر کنید...
