پارت شصت و سوم :
به خانه که می‌رسم، احساس خستگی دارم. مادر هنوز نیامده است. برای خودم یک فنجان چای درست می‌کنم و تا چای آماده خوردن شود، روی صندلی آشپزخانه می‌نشینم و سرم را روی میز قرار می‌دهم. چشمانم را می‌بندم و به ذهنم اجازه استراحت می‌دهم. گنگی حرف‌های رضا مرا کلافه کرده است. چرا رضا رک و بی پرده سخن نمی‌گوید؟ گاهی در می‌مانم که منظور رضا از حرفش چه بوده است. در همین فکر‌ها هستم که خواب به چ
لطفا صبر کنید...
