تلالو هور به قلم نازنین هاشمی نسب
پارت صد و سی و دوم :
تا سینیِ نقرهای رنگ چای مقابلم قرار گرفت، نگاهم را از گلهای درشت قالی گرفته و سرم را بلند کردم.
دلم میخواست این سینیِ چای را میان دستان مهرو ببینم اما اینبار هم مهراد، نخود نپختهی این آش شده بود.
بیمیل استکانِ چای، که عطر گل محمدیاش آدم را مدهوش میکرد؛ برداشته و آن را روی پیشدستیِ شیشهای مقابلم گذاشتم.
مهراد کنارم نشست و مهرو نیز، کنار برادرش جای گرفت.
ج
مطالعهی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۱۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
A-a
0ممنون زیبا بود خسته نباشید👌👏🙏💐
۱ سال پیش
نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان
ممنونم از شما🌷
۱ سال پیشملودی
0مثل همیشه خیلی قشنگ نوشتی نازنین جان👌👏ممنون ازت گُل😍امیدواریم داوین ومهروخوشحال برگردن🙏
۱ سال پیش
نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان
منم ازت ممنونم که همراه من هستی ملودی زیبا🌷🩷
۱ سال پیشزهرا
0حالا اگرپسر خانواده این کارکرده بود خود پدرومادرفراریش میدادن حالا چون دخترخانواده این کارراکرده پشتش راخالی کردن ومجبورشد فرارکندحالاهم اونا مفصر میدوند هرچند مهرو هم اشتباه کرداما تنها حسن خوبش این بود که باداوین آشناشد
۱ سال پیش
نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان
دقیقا، همین تفاوت گذاشتنها، خالی کردن پشت یه دختر ممکنه فاجعه باشه. مهرو ترسید و ناچارا فرار کرد. ممنونم ازت زهراجانم♥✨
۱ سال پیشفاطمه ❤️
1آخی خیلی گناه داره بابای مهرو . کلکل داوین و مهراد خیلی جالبه انگار دوتا پسر بچه هفت هشت ساله هستن 😁😅همش میخوان به هم بپرن 🤭نخود نپخته آش
۱ سال پیش
نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان
ممنونم فاطمهی مهربون و همراه ❤️🩹🌷
۱ سال پیشم.ر
1حکایت داوینه جوری دلبری کنم آسی بشی رومن حساس بشی🤭
۱ سال پیش
نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان
دقیقا حکایت خودشه😅
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Zoha
0تا اینجا که خوب بود نازنین جان