نرماندی به قلم مهتاب جهان فر
پارت صد و دوم :
بهار اخم کرد و از کشیدگی پوست زخمی پیشانی‌اش، صورتش جمع شد.
_ منو ببر خونه بابام!
سهیل نیم نگاهی به او انداخت و با دیدن صورت جمع شده از درد او، قلبش تیر کشید.
_ ببرمت خونه بابات که ظهر نشده سروش پیدات کنه و برت گردونه تو همون خراب شده؟ خرم من؟!
بهار با بغض و استیصال زمزمه کرد:
_ خب من جای دیگه‌ای رو ندارم!
_ ولی من دارم.
پایش را بیشتر روی پدال گاز فشرد تا هرچه زودتر به
لطفا صبر کنید...
گلی
0سلام ممنون از شما نویسنده عزیز لطفاً تا ساعت 12قفل نشه تا من بخونم هنوز نخوندم 😭😭😭