پارت بیست و هشتم :

-این انصاف نیست که این همه مدت همین بیخ گوشم بودی و منو از دیدن خودت محروم کردی.
رو به رویم که بود نمی توانستم این گونه بی محابا حرف دلم را بزنم اما در دنیای مجازی بیان احساسات راحت تر بود.
طولی نمی کشد که پاسخ می دهد.
-این همه بودم یه حرف قشنگ از دهنت درنیومد، به محظ اینکه از خونه ات اومدم بیرون، دلبری می کنی؟!
یک تای ابرویم را بالا می اندازم.
-اول اینکه محظ نه محض.
سری

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۱۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • آمنه

    4

    عجب سلیطه ای هست و رو نمی کرد از دختر رمانتون خیلی خوشم میاد عالیه وهمچنین پارت عالی بود

    ۱ سال پیش
  • اسرا

    4

    اوه بخاطراینکه باهش حرف بزنه عجب بهانه ی گرفت تادیروزیادش نبودالان یادش افتاد🙏😁

    ۱ سال پیش
  • م

    1

    خیلی خوب بود،بالاخره پنهان پیدا شد وهیچکدوم از فکرای لیلا در موردش درست نبود تازه از دیدنش آرامش هم گرفته ❤️🙏

    ۱ سال پیش
  • H

    0

    نه هیچ اتفاقی

    ۱ سال پیش
  • علیرضا۲۷

    1

    خیلی قشنگ بود، کاش پارت هدیه هم داشتیم. قلمتون مانا

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️