پارت نود و هفتم :
رشید وسایلش را جمع کرده بود. دیگر طاقت ماندن نداشت. باید می‌رفت هامون و دنبال سنگ می‌گشت. این چند روز هم به سختی تحمل کرده بود. فکر سنگ سوم خواب و خوراکش را زهر کرده بود.
نیمه شب بود که راه افتاد. درست است که به دکتر ایراندوست قول داده بود بماند و صبر کند اما نمی‌توانست. طاقت نداشت. فکر راز سنگ‌ها داشت دیوانه‌اش می‌کرد. یک عمر تنهایی به دل دشت و کوه و بیابان زده بود این بار هم روی
لطفا صبر کنید...
میم
1فعلا که شما دارین سر مجیدرو به باد میدین 🙏💚🤍❤️