پارت هشتاد و هفتم :

رهام دوید سمت دیوارۀ پل و مثل خیلی از مردم که از لبۀ پل خم شده بودند، به جنازۀ مردی که با صورت وسط اتوبان افتاده بود، خیره شد. ردی از خون کنارش شکل گرفته بود و داشت می‌لغزید زیر لاستیک پژوی 206 سفید رنگی که روی بازوی چپ مرد ترمز گرفته بود و یک پرشیای آلبالویی از پشت به او کوبیده بود. راننده بیرون دوید. بر سر می‌کوبید. یک جنازه جلوی ماشینش بود و ماشینش از عقب جمع شده، شیشۀ جلو شکسته و کاپوت کا

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۱۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • فاطمه ❤️

    1

    واقعاً عالیه دست مریزاد نویسنده جون 💜🌟💜🌟

    ۱ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    ممنونم ازتون

    ۱ سال پیش
  • میم

    0

    خیلی عالی،اینم صدتا ضرب المثل ردیف کرد پشت هم 🤍

    ۱ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    😂😂

    ۱ سال پیش
  • نیلوفر آبی

    0

    خیلی عالی بود ممنون خسته نباشید

    ۱ سال پیش
  • بهاره نوربخش | نویسنده رمان

    سپاسگزارم

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️