نرماندی به قلم مهتاب جهان فر
پارت هشتاد و یک :
دست پسر کوچکش را گرفت و از پله‌های بخش مدیریت بالا رفت. سر تا پایش از شوق می‌لرزید و برای رسیدن به اتاق اردشیر بی‌تاب بود. این‌قدر حالش خوب بود که حتی بوی تند شوینده‌هایی که زمین را با آن برق انداخته بودند هم در نظرش مطبوع و دلپذیر می‌آمد. از اولین باری که پسرش دست و پا شکسته کلمه‌ی «بابا» را به زبان آورده بود، یک ساعت هم نمی‌گذشت. به محض شنیدن اولین کلمه از زبان پسرک چهار ساله‌ش، لبا
لطفا صبر کنید...
