نرماندی به قلم مهتاب جهان فر
پارت هفتاد و نهم :
سهیل خودش را روی صندلی رها کرد و در حالی که یکی از ظرف‌های غذا را مقابل عمه می‌گذاشت گفت:
_ یه شب که هزار شب نمی‌شه! بخور کیف کن. از همون‌جا که دوست داری گرفتم.
عمه با تردید تکه‌ای از کباب را به دهان برد و نتوانست بیشتر از این در مقابل طعم خوشش مقاومت کند. بیشتر از نصف برنجی که داخل ظرفش بود را در ظرف سهیل خالی کرد و آرام مشغول خوردن شد. سهیل بدون کوچک‌ترین اعتراضی تند تند قاشق‌های
لطفا صبر کنید...
