هیچ کسان 5 (روح لکه دار) به قلم sober
پارت سی و نهم :
«یا خدا!» قشنگ حس میکردم که سورن به بادمون میده.تصمیم گرفتم تا حد ممکن باهاش همکاری نکنم و فقط همراهیاش کنم تا یه وقت گند نزنه.همینطور من رو دنبال خودش کشید و وارد اتاق خواب شدیم.در تراس نیمهباز بود و از مسعود هم خبری نبود.از قرار معلوم وارد حیاط پشتیای شده بود که به باغ میرسید.وارد تراس که شدیم گفتم: «بهتر نیست همینجا بمونیم؟»
سورن: «قرار نیست جلوتر بریم.خودمم ترجی
لطفا صبر کنید...

لایف
0مسعود و تسخیر کردن رفت