پارت سی و ششم :


به امید این‌که این بار به مقصد برسیم راه خونه‌ی سورن رو در پیش گرفتیم،البته از مسیرهای فرعی.هوا کم‌کم داشت مه‌آلود می‌شد.هر چی از راه‌آهن فاصله می‌گرفتیم و وارد پس کوچه‌ها می‌شدیم،غلظت مه بیش‌تر می‌شد.تا جایی که دیگه دو متر جلوتر رو هم به سختی می‌دیدیم.تازه این میزان دید برای آدم‌های عادی مثل مسعود و سورن بود.منِ بدبخت که همچنان همه چیز رو تار و نامعلوم می‌دیدم وضعیت بدتری

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۱۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • غزل

    0

    به نظرم توی برهه زمان گیر افتادن.

    ۶ ماه پیش
  • کبری شاکری

    0

    همش حس میکنم همراه مسعود بچه ها دارم تو کوچه پس کوچه راه میرم 🙂

    ۶ ماه پیش
  • ارغوان

    2

    زیادی تخیلی نشد آیا

    ۱۰ ماه پیش
  • لایف

    1

    این سورن چقدر باحاله شخصیت دوست داشتنی داستانه

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️