هیچ کسان 5 (روح لکه دار) به قلم sober
پارت سی و ششم :
به امید اینکه این بار به مقصد برسیم راه خونهی سورن رو در پیش گرفتیم،البته از مسیرهای فرعی.هوا کمکم داشت مهآلود میشد.هر چی از راهآهن فاصله میگرفتیم و وارد پس کوچهها میشدیم،غلظت مه بیشتر میشد.تا جایی که دیگه دو متر جلوتر رو هم به سختی میدیدیم.تازه این میزان دید برای آدمهای عادی مثل مسعود و سورن بود.منِ بدبخت که همچنان همه چیز رو تار و نامعلوم میدیدم وضعیت بدتری
لطفا صبر کنید...

غزل
0به نظرم توی برهه زمان گیر افتادن.