هیچ کسان 5 (روح لکه دار) به قلم sober
پارت سی و چهارم :
همگی از قبل حاضر یراق بودیم،بنابراین بدون معطلی از خونه بیرون اومدیم تا راهی خونه‌ی سورن بشیم.خیابون به طرز عجیبی سوت‌وکور بود.نه ماشینی رد می‌شد و نه آدمی.همچین جَوی رو فقط ساعت چهار صبح تجربه کرده بودم با این تفاوت که اون موقع چراغ‌های خیابون و بعضی از خونه‌ها روشن بودن و صدای ماشین‌ها هم از دور شنیده می‌شد.اما اون لحظه هیچ نور و صدایی در کار نبود.انگار ما سه نفر،تنها آدم‌های
لطفا صبر کنید...
لایف
1عالیه جای حساسشه زودتر ادامشو بذار