نگاتیو به قلم حانیه باصری
پارت هفتاد و نهم :
**
کیف لپ تابو از روی میز برداشتم و به شایسته نگاه کردم. یک قدم جلو اومد و نگران گفت :
_ همه چیزو برداشتی؟
به کیف توی دستم اشاره کردم
_ همه چیز همینه.
لباشو به نشونه لبخند کش داد
_ امیدوارم موفق بشی. کاش میذاشتی منم بیام.
دستمو گذاشتم روی بازوش
_ خودمم نمیدونم تهش چی میشه نمیخوام سر جون تو ریسک کنم.
نتونست لبخند نمایشی روی لبشو بیشتر از این نگه داره. جلو اومد و
لطفا صبر کنید...
