دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت شصت و چهارم :
****
زری در را باز کرد و با دیدن قیافۀ عبوس و درهم صاحبخانه جا خورد و لب زد:
ــ سلام آقاسعید.
مرد سرش را تکان داد:
ــ سلام زری خانوم. خوبین؟
زری روسری را کمی جلوتر کشید:
ــ شکر خدا. بفرمایید.
آقاسعید از فراز شانههای زری نگاهی داخل حیاطِ کوچک انداخت :
ــ زریخانوم راستش...
سعید ف را که گفت زری تا فرحزاد رفت و برگشت و میان کلامش پرید:
ــ کرایۀ عقب افتاده Ø
لطفا صبر کنید...
