دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت شصت و یک :
****
عقربه‌های ساعت پنج و سی و سه دقیقه را نشان می‌داد و انگار تندتر از همیشه می‌چرخید، آهی کشید و طاق باز شد، دستش را روی پیشانی فشرد. تیک‌تاک ساعت مثل یک چکش روی سرش کوبیده می‌شد. عصبی و کلافه بلند شد و دست کشید روی موهایی که هنوز هم رطوبت داشت. از تخت پایین رفت و مقابل آیینه ایستاد تا آماده شود. این اولین مشتری اجباری او بود. موها را با دقت برس زد و همه را بالای سرجمع کرد و دستمال سر ر
لطفا صبر کنید...
زهرا z
1خسته نباشی نویسنده توانا 🙏😘😘❤️