پارت چهارده :

مامان از مسعود ناامید شد و بدون ادامه دادن به بحث،ازمون فاصله گرفت و رفت پیش عمه مژگان.چند دقیقه گذشت اما نه از عمو خبری شد و نه از علیرضا.کم‌کم مهمون‌ها ناامید شدن و همگی تصمیم به رفتن گرفتن.بعد از این‌که رفتن نزدیک شومینه نشستم و گفتم: «ولی عجب شبی بود!»
داشتم دنبال سیگارم می‌گشتم که مسعود اومد جلوم وایساد و گفت: «پس چرا نشستی؟»
«پاشم برقصم؟»
مسعود: «این همه ظرفو کی قراره Ø

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۳۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • زهره

    0

    کاش بهراد یکم عزت نفس داشت حداقل برای پول لباسو خوراکش کار میکرد🥲

    ۷ ماه پیش
  • sober | نویسنده رمان

    گداست دیگه

    ۷ ماه پیش
  • لایف

    0

    خدایی اگه خواستی از داستان حذف کنی قسمت های الکیشو که هی صحبت میکنن رو حذف کن . الان چند پارته الکی هی در مورد صحبتهای بی مورد و مسخره ی اینا نوشتی .. داستانو ببر رو داستان اصلی

    ۱ سال پیش
  • هیچکسان

    0

    گفت وگو هاشون خیلی بامزه و قشنگهههههه

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️