زمزمه در شب به قلم زهرا باقری
پارت سی و هفتم :
تقریباً یکی دو ساعتی بدون وقفه بازی کردیم. من که دیگه اون قدر درگیر رقابت با عباس بودم که حتی یه ثانیه هم به چیز منفی و بدی فکر نمی‌کردم. مثل قدیما دوباره چهارتایی دور هم جمع شده بودیم و با سروصدا یا همدیگر و فحش بارون می‌کردیم، یا اعتراض. تو اون گیر و دار که من سخت تمرکزم و گذاشته بودم تا شش بیارم و از عباس جلو بزنم دستم به جلد خالی پفک خورد و شوکه شدم.
اول فکر کردم شاید فقط دستم جای خا
لطفا صبر کنید...
میم
0ای بابا این جونورا که راحت به هر زبانی حرف میزنن ،ایناداها چیه درمیاره بیچاره زهره ترک شد،کلا مرض مردم آزاری دارن انگار 😮😠🙏🏼