چنگار به قلم حنانه بامیری
پارت صد و بیست و ششم :
***
خانهاش جایی میان کوههای خشک شمال شیراز بود و سکوتی مغرور داشت. دیوارهای سفید، پنجرههای بزرگ و باغی وسیع که درختان کوتاه و بلندش در تاریکترین صبح شیراز سایههایی جنگونه ساخته بود.
خواب به چشمان سپهر نیامده بود تا سپیده سر زد؛ پشت پردههای چرکمرده زردی خیالی صبح کویر تاب میخورد و او روی تخت نشسته بود؛ از کابوسها فراری، دل را به تاریکی سپرده و نبضش کوبندهتر از ضر
مطالعهی این پارت حدودا ۱۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۴۳ روز پیش تقدیم شما شده است.

حنانه بامیری | نویسنده رمان
در ادامه متوجه میشید
۱ سال پیشفاطی
1کاش میشد مانند خرابی ساختمان کوبید و درست کرد این قسمت پرونده با مغزم بازی میکند.ترمیم هم کنی جایش پیداست.. بازی بازی بازی مواظب باش نبازی..نوبت شماست الان وزیر و شاه دست ماست...
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
چه زیبا مینویسید
۲ سال پیشفاطی
1میدوم مانند وقتی که از گرمای تیرماه فرار میکنی..هیچ چیز دیگر آتش درونم را خنک نمیکند.پرونده ای که تلخ شده مانند لیمو شیرینی که شکستی..
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
بسیار عالی
۲ سال پیشSky
0نکنه فکر اینجاشم کرده باشن و سند به اسم حشمتی نباشه؟!
۲ سال پیش
حنانه بامیری | نویسنده رمان
نکته ظریفی اشاره کردید آفرین
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

اکرم بانو
0کی این بلارو سر ساحل اورد؟حتماحشمتی دستش پره ک انقد راحت میگه باغ مال من نیست