پارت صد و بیست و ششم :

***
خانه‌اش جایی میان کوه‌های خشک شمال شیراز بود و سکوتی مغرور داشت. دیوارهای سفید، پنجره‌های بزرگ و باغی وسیع که درختان کوتاه و بلندش در تاریک‌ترین صبح شیراز سایه‌هایی جن‌گونه ساخته بود.
خواب به چشمان سپهر نیامده بود تا سپیده سر زد؛ پشت پرده‌های چرک‌مرده زردی خیالی صبح کویر تاب می‌خورد و او روی تخت نشسته بود؛ از کابوس‌ها فراری، دل را به تاریکی سپرده و نبضش کوبنده‌تر از ضر

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۰ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۴۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • اکرم بانو

    0

    کی این بلارو سر ساحل اورد؟حتماحشمتی دستش پره ک انقد راحت میگه باغ مال من نیست

    ۱ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    در ادامه متوجه میشید

    ۱ سال پیش
  • فاطی

    1

    کاش میشد مانند خرابی ساختمان کوبید و درست کرد این قسمت پرونده با مغزم بازی میکند.ترمیم هم کنی جایش پیداست.. بازی بازی بازی مواظب باش نبازی..نوبت شماست الان وزیر و شاه دست ماست...

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    چه زیبا مینویسید

    ۲ سال پیش
  • فاطی

    1

    میدوم مانند وقتی که از گرمای تیرماه فرار میکنی..هیچ چیز دیگر آتش درونم را خنک نمیکند.پرونده ای که تلخ شده مانند لیمو شیرینی که شکستی..

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    بسیار عالی

    ۲ سال پیش
  • Sky

    0

    نکنه فکر اینجاشم کرده باشن و سند به اسم حشمتی نباشه؟!

    ۲ سال پیش
  • حنانه بامیری | نویسنده رمان

    نکته ظریفی اشاره کردید آفرین

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️