بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و سی و هشتم :
شهیاد بغلش بود و وسط پذیرایی با او می‌رقصید. هر چرخی که می‌زد، کلاهِ "تولدت مبارک" شهیاد توی صورتش شُل می‌کرد و کودک غَش می‌کرد از خنده. مهمانان نیز از خنده‌های مستانه‌ی شهیاد سرمست می‌شدند. به زهرا اشاره کرد سنتورش را بیاورد و وسط پذیرایی قرارش دهد. زهرا که رفت، همراه کودک میان مهمانان نشست و سنتور را مقابلش کشید. تا شهیاد خواست دست بزند، آرام با مضراب روی دستش زد. کودک با بهت نگاهش ک
لطفا صبر کنید...
