پارت سی :

- بذارش این‌جا...
همون‌طور که سیاوش گفت فلاسک بزرگی که با خودمون آورده بودیم و گذاشتم گوشه ی چادر.
یه ساعتی می‌شد اومده بودیم جنگل. جز ما هفت هشت تا چادر و خانواده ی دیگه هم اون اطراف بودن. صدای جیغ بچه‌ها و خنده و صحبت مردم واقعاً آرامش‌بخش بود. احساس می‌کردم که سیاوشم درست مثل من تحت تأثیر اون فضا حس و حال بهتری داره، برعکس چند روز گذشته حالا یه لباس خیلی‌خوب پوشیده بود و عطری Ø

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۴۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • میم

    0

    ژست شجاعتشون خیلی زود به وحشت مبدل شد 😁

    ۱ سال پیش
  • نیلوفر آبی

    1

    قشنگ بود مرسی خسته نباشید عالی بود

    ۲ سال پیش
  • سحر

    1

    با این چیزایی که شما مینویسی و ما میخونیم صد در صد اتفاق می افته البته تو فکرمون🤣🤣🤣🤣🤣

    ۲ سال پیش
  • زهرا باقری | نویسنده رمان

    😁😁😁😁

    ۲ سال پیش
  • سحر

    1

    وای دیگه نمیشه جنگل رفت😱😱😱😱😱

    ۲ سال پیش
  • زهرا باقری | نویسنده رمان

    نه نگران نباش برای ما خطر نداره 😂

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️