پارت صد و بیست و یک :

می‌خواستم اندکی بیشتر برایش احترام خرج کنم اما او خودش را برایم یک آدم بی‌لیاقت نشان داده‌بود.
او دیگر برای من، محترم و قابل احترام نبود.
اکنون دیگر پدری مقابلم نمی‌دیدم، او یک‌ انسانِ خودخواه و پلید شده بود و من، به‌تازگی این خصلتِ کهنه‌اش را شناخته بودم.
انگشت اِشاره‌ام را مقابل صورتش گرفتم و گدازه‌های سوزناک آتشفشان درونم را از میان لب‌هایم، بیرون ریختم.
- اگÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۵۳ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • م.ر

    0

    بدبختی اینا تمامی نداره

    ۲ سال پیش
  • فاطمه ❤️

    1

    آخی بچه های من🥲 یه آغوش گرم می تونه یکم حال هر دو رو خوب کنه(معجزه می کنه😁) با این کارهای مازیار سرم رو بکوبم به دیوار😡

    ۲ سال پیش
  • راز

    4

    این مازیار بگم خدا چکار کنه چی بهش گفته حتما از داوین بد گفته

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️