تلالو هور به قلم نازنین هاشمی نسب
پارت صد و بیست و یک :
میخواستم اندکی بیشتر برایش احترام خرج کنم اما او خودش را برایم یک آدم بیلیاقت نشان دادهبود.
او دیگر برای من، محترم و قابل احترام نبود.
اکنون دیگر پدری مقابلم نمیدیدم، او یک انسانِ خودخواه و پلید شده بود و من، بهتازگی این خصلتِ کهنهاش را شناخته بودم.
انگشت اِشارهام را مقابل صورتش گرفتم و گدازههای سوزناک آتشفشان درونم را از میان لبهایم، بیرون ریختم.
- اگÙ
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۵۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...

م.ر
0بدبختی اینا تمامی نداره