پارت هشتاد و هفتم :

در همان لحظات که هیراد با چشمانی بی‌خواب به تیرگی آسمان می‌نگریست، نهال در اتاقش، با حالث آشفته کتاب می‌خواند.
ترس تماسی که از آریا دریافت کرده‌بود و تهدیدهای محکمش، خواب به چشم دختر نگذاشته‌بود. بی‌آن که کلمه‌ای از صفحه‌ای که می‌خواند بفهمد، در افکارش چرخ می‌زد و عصبی با کاغذ گوشه‌ی کتاب بازی می‌کرد. حتی نمی‌دانست در مقابل این تهدیدها چه واکنشی باید نشان می‌داد... به آن‌هØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۵۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • sky

    0

    "تن خودم" منظورش *** تن یا همون دریا نبود؟!🤔 شاید دریا رو با چاقو زده🥶

    ۱ سال پیش
  • اکرم بانو

    1

    کاش زودترمشخص شه چی ب چیه

    ۱ سال پیش
  • Zahra

    0

    آریا تو واقعا چه نقشی داری سیاه یا سفید؟؟؟؟؟ فحش ت بدیم با ازت دفاع کنیم؟؟؟؟

    ۱ سال پیش
  • هانیه

    0

    دریا زنده است

    ۲ سال پیش
  • فخری

    0

    خسته نباشی نویسنده جون میگم نکنه دریا زندس.ممنون از رمان خوبت ❤❤🌹🌹

    ۲ سال پیش
  • سنا فرخی | نویسنده رمان

    خیلی ممنون از همراهی شما😍💕

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️