پارت سی و یک :

مهدی
در جواب حرفی که زدم نسیم حرفی نزد اما برق چشمانش گواه دگرگونی حالش بود.
به خانه که برگشتم احمد در حال شستن سر و صورتش بود.
ـ احمد وافعا ازت ممنونم که امروز اومدی.
ـ خواهش می کنم داداش، کاری نکردم، وظیفه است.
با تعجب از شنیدن کلمه ی داداش، به احمد نگاه می کنم.
ـ چیه؟ چرا این جوری نگاهم می کنی؟
ـ تو تا قبل از این که من با نسیم آشنا بشم به من نگاه هم نمی کردی اما در

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۴۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • رقیه

    0

    وااای چی میشد اگه با دمپایی میرفت🤣

    ۱ سال پیش
  • لاله

    0

    شخصیت نسیم رو دوستدارم و همزاد پنداری میکنم باهاش

    ۲ سال پیش
  • م

    4

    حالا خوبه میخواد بعد یه مدت به مهدی ثابت کنه بدرد هم نمی خورن از حالا فاز جاری ،رقیب، حسادت برداشته، چقدرم هوله 😅

    ۲ سال پیش
  • پرنیا

    4

    با دمپایی میرفتی باهمون میزد تو سرت مامان مهدی

    ۲ سال پیش
  • پرنیا

    8

    فک کنم پارتا جابجا بود ولی ما فهمیدیم مطلبو 😁😁

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️