دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت پنجاه و ششم :
سروش لبخند زد و صورتش را به نرمی پاک کرد و زمرمه کرد:
ــ خوبه که ریمل نداشتی، وگرنه لباسم سیاه می‌شد.
بعد نگاهی روی لکه لباسش انداخت و گفت:
ــ اما این خیسی با ارزشه چون الماس‌های چشمهای تو ریخته روش.
آزاده لبخند زد و لب زد:
ــ ممنون، شما خیلی خوبی.
سروش اخم کرد:
ــ شما نه، سروش. باشه؟
دستش را دراز کرد و با لحنی خودمانی گفت:
ــ رفیق؟
آزاده لبخندی محجوب زد
لطفا صبر کنید...
