نرماندی به قلم مهتاب جهان فر
پارت هفتاد و هفتم :
با خستگی کفش‌های پاشنه بلندش را از پا خارج کرد و خودش را روی اولین مبلی که سر راهش بود انداخت. خم شد و پنجه‌های دردناک پاهایش را میان هر دو دست فشرد. از شدت خستگی نای تکان خوردن نداشت. دلش می‌خواست سروش مثل رمان‌های عاشقانه‌ی قدیمی او را در آغوش بگیرد و تا روی تخت ببرد. البته که میزان خستگی‌اش به حدی زیاد بود که فقط همین بخش داستان‌های عاشقانه را آرزو می‌کرد و اصلا دلش نمی‌خواست در اد
لطفا صبر کنید...
