نرماندی به قلم مهتاب جهان فر
پارت پنجاه و نهم :
به طرف ایستگاه اتوبوس راه افتاد. وقتی به نزدیکی آن رسید، با دیدن اتوبوسی که همزمان در ایستگاه متوقف شد، شروع به دویدن کرد. در آخرین ثانیهها، قبل از بسته شدن در، خودش را بالا کشید و سوار شد. قرارش با ترنم جایی نزدیک به خانه بود و باید چند ایستگاهی را همان وسط سرپا میماند.
این پا و آن پایی کرد و با توقف اتوبوس، بالاخره خودش را از میان چند نفری که جلوتر از او ایستاده بودند عبور داد و از

لطفا صبر کنید...

زهرا ,z
0اخ چقدر سخته عزیزترین کست رنج بکشه من کامل بهارو درک میکنم چو سالهاست با مادری بیمار رنج کشید سر میکنم وچقدر لحضهایی که نفسش میگرفت سخت بر من گذشت و هر بار منم نفسم بند امد خدا انشاالله همه بیماران رو شفا بده امین🤲🤲