پارت هشتاد و چهارم :
سکوتی را که بینشان برقرار شده‌بود، با صدای گرفته‌اش پر کرد:
- همون شبی که خشمت رو روونه‌ی دریا کردی، باید می‌فهمیدی که یک سری چیزها هستن که جای جبران نمی‌ذارند... دلیل بی‌قراری تو هم همینه!... سعی داری اون شب رو جبران کنی؛ ولی نمیشه... دیگه فرصتی باقی نمونده! آینده و جوونی خواهرت که رفته، هرگز برنمی‌گرده!
روی نیمکت نشست و نگاهش را به دوچرخه‌سواری که از کنارش رد می‌شد دوخت. آریا ب
لطفا صبر کنید...
Zahra
0یا خدا 😱😱😱بزارید این بچه تو حال خودش باشه😫