پارت پنجاه و پنجم :

من هم خیره شدم به او که پالتویی عنابی و شالی جگری پوشیده بود همراه با پوتین هم رنگش با شلواری مشکی. همانطور خیره به رویا در را باز کرده و پیاده شدم. هنگام بستن در محمد سمتم خم شد و با لبخندی پر از اطمینان زمزمه کرد.
ـ براش بمون... درست مثه یه حامی.
بعد از چندین ساعت کلافگی، لبخندی از ته دل و با تمام شیرنی اش روی لبانم نشست و این من بودم که با چشمانم مهر تأیید زدم به قبول حامی بودن رویایÛ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۶۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • زینب

    1

    دوست دارم خودمو از دست مژده دار بزنم🚶 ♀️🚶 ♀️

    ۲ سال پیش
  • رویا یزدانپور | نویسنده رمان

    بیا مژده رو دار بزنیم🤭

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️