پارت هفتاد و پنجم :

هر سه خندیدند. بحثشان اگرچه به نظر مسخره می‌رسید ولی حالا که جزئی از خاطراتِ ناتاشا شده؛ بی‌اهمیت‌ترین بحث‌ها هم برایش مهم است. قاب عکس هنوز در دستانش است؛ ولی او دیگر در حالِ خودش نیست. آنقدری گریه کرده که دیگر چشم‌هایش باز نمی‌شوند و صورتش خیس از اشک است. جسمش اینجاست و ذهنش درگیر آن زمان‌هایی که با عزیزانش سپری کرده بود. صدای تق‌تق ساعت دیواری در سکوت خانه می‌پیچد. هنوز هوا خاکست

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۱۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • زهرا

    2

    چرا من حس خوبی به ویکتور ندارم

    ۱ سال پیش
  • Narges.g

    4

    ناتاشای آشغال..پس عاشق ادریان بودی که بادوستت بد رفتاری می کردی

    ۱ سال پیش
  • نفس

    0

    ممنون خسته نباشید بریم جلو ببینم چه میشه

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️