داتورا به قلم ساناز لرکی
پارت سی و پنجم :
رها میدانست همراهی با مردی که درست نمیشناسد، عاقلانه نیست. بهخصوص این مرد، که چیزی در نگاهش سنگینی میکرد—شاید خشم، شاید نفرت. با این حال، نتوانست پیشنهادش را رد کند. زارعی گرچه با رها همیشه سر سازگاری نداشت، اما بین کارگرها محبوب بود. حواسش به همه بود. همه دوستش داشتند. همه، جز رها؛ که از زخمزبانهایش خسته بود. زیر لب گفت:
ـ منم خوشحال میشم با اون خانمی که متأسفانه دستâ
مطالعهی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
اکرم بانو
0زارعی جوون و خوش تیپه بتونم روش حساب باز کنم یانه؟
۱۰ ماه پیشنازنین
2عاشق تیکه هایی هستم که به شعر میرسه واقعا حال و هوای قشنگی داره
۱ سال پیشفاطمه زهرا
2از زارعی خوشمم میادد حس و حال تازه ای به رمان میدهه
۲ سال پیشفاطمه زهرا
2چقدر شعر قشنگی🫠هنرمند یعنی ساناز🥲
۲ سال پیشپرنیا
2بی نظیری ساناز جون😍🥰🥰 زارعی چه گیری داده
۲ سال پیش
ساناز لرکی | نویسنده رمان
دیوار رها کوتاهه
۲ سال پیشسما
3زیبا و پر مفهموم مخصوصل این شعر زیبا 🥲🤲 رسم خاکستر در باد شدن تقدیر است
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...

هلیا
0خیلییی ممنون از نویسنده عزیز❤️