داتورا به قلم ساناز لرکی
پارت سی و چهارم :
واقعاً گنجایش هیچ تنشی را نداشت. همان‌جا ایستاد و برای ساعت‌های طولانی به توالی پر سر و صدای قوطی‌ها خیره شد.
در ذهنش حساب وکتاب می‌کرد که چه‌قدر باید کار کند تا بتواند هزینه چاپ اولین کتابش را بدهد. به اطرافش که نگاه می‌کرد، زنان و مردانی را می‌دید که با جدیت مشغول بودند. به شدت احساس یاس می‌کرد، باید می‌توانست کمی شرایط را تغییر دهد. راهی به ذهنش نمی‌رسید. باید خودش را بالا می
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۵۶۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
فاطمه زهرا
3ذهن و فن بیان من توان توصیف قشنگی داتورا و قلم ساناز رو نداره🫠
۲ سال پیشفهیمه
3حتی باد و خاک و درختا هم شخصیت دارن مرموز بودن زارعی داستان رو هیجان انگیز کرده، هیچ *** قابل پیش بینی نیست.
۲ سال پیشفاطمه
2حتی ماشین فرسودهٔ زارعی تو رمان زنده ست! ساناز واقعاً به جزئیات مسلطه. حس کردم خودم تو اون جاده ام. از این بهتر نمی شد
۲ سال پیشسما
0زراعیی وایب عجیبی بهم میده نمیفهمم خوبه یا بد 🤌
۲ سال پیشمهتاب
1منم واقع منم
۲ سال پیشمهتا
1قلم ساناز عجیبه، انگار رها و زارعی زنده ان و داری کنارشون تو اون جاده خاکی میری. خیالم پرواز میکنه بین اون آفتاب و باد و آدم هایی که همدیگه رو اشتباهی می فهمن عین فیلمه
۲ سال پیشرها
0دوست دارم بدونم آخرش زارعی تبدیل به آدم خوب داستان میشه یا همون طور مرموز می مونه. خیلی وقت بود یه رمان انقدر منو با خودش نبرده بود. برا من بهترین رمان جدیده.
۲ سال پیشالی
0همه چی از نگاه رها صد برابر قشنگ تر میشه. حتی طعنه های زارعی رو میشه مزه مزه کرد. با این قلم نمیشه عاشق داستان نشد.
۲ سال پیشمینا
0نه میشه از زارعی کامل خوشم بیاد، نه می تونم ازش بدم بیاد، تو برزخ گیرفتادم. طبیعیه قلم اینهمه بی نظیره؟
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
اکرم بانو
2واقعا محشره،اخه کی میتونه تف کردن یه دختر بیچاره رو که سرکار راهش ندادن و ازصبح کلی بدبیاری اورده رو انقد جذاب بنویسه؟