پارت هشتاد و دوم :
***
خیابان در آن سرمای سوزناک پاییز، مملو از رهگذران متعجل بود و آدم‌ها با چهره‌های بی‌حالتشان، برای لحظه‌ای زودتر رسیدن، به یکدیگر تنه می‌زدند. عماد با صورتی سوخته از سرما و نگاهی که اطراف را نظاره می‌کرد، خود را از آن جمعیت جدا کرده‌بود و با سرعت به سوی پارکی در حاشیه‌ی خیابان قدم برمی‌داشت.
درختان نارنجی پارک را یکی پس از دیگری طی کرد و برای پیدا کردن گوشه‌ای خلوت، دقایق
لطفا صبر کنید...
فرنوش
1کاش هیچوقت جانا رو انقدر درک نمیکردم ، که در برابر عشق و کسی که نمیخوادش ولی خودش از عمق وجود حضورشو تمنا میکنه حقیر میکنه تا روح تشنه اشو سیراب کنه.