پارت شصت و هفتم :

***
«پایگاه مرکزی سن دیگو»
ساعت سه بامداد...
ناتاشا با اخم به مرد مقابلش نگاه می‌کند. دوست دارد آن شخص را بگیرد و تا جایی که می‌تواند کتکش بزند:
- یه جوری نگام می‌کنی انگار می‌خوای سرم و از تنم جدا کنی!
ناتاشا از جایش بلند شده و با غطل خطاب به او می‌غرد: «نتنها می‌خوام سر به تنت نباشه... بلکه اگر می‌تونستم همینجا به بدترین شکل ممکن شکنجه‌ت می‌کردم.»
نولان دستانش را Ø

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۳۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • تمنا

    0

    واتای دیگه واقعا مغزم توانایی پردازش اینهمه اطلاعات. و نداره و اینکه نمیدونم کی این وطپسط راسته کی دروغ

    ۱ سال پیش
  • نفس

    0

    بریم ببینیم چی میشه ادامه ماجرا ممنون

    ۱ سال پیش
  • سهیل۲۸

    1

    سیمهای مغزم اتصالی پیدا کردن چرا پیچیده تر شد 🫠🫠🫠

    ۱ سال پیش
  • آمنه

    1

    واقعا الان رفتارها قابل پیش بینی نیستن گناه ویا به قولی اشتباه رو سر پوشی بزارن میگن به خاطره پیشرفت بوده مواقعا ممنون پارت خوبی بود

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️