نگاتیو به قلم حانیه باصری
پارت شصت و یک :
دروغ چرا؟ ترسیدم.
بدم ترسیدم...
من، یکه و تنها توی این خونه مقابل مردی قرار گرفته بودم که یه زمانی گلوش رو با تیغ پاره کردم و بعدش فرار کرده بودم. اینکه توی این سالها منو فراموش نکرده بود و بیخیال انتقام گرفتن نشده بود یک بحث بود. اینکه میخواست چجوری انتقام بگیره هزار تا بحث...
در ظاهر خودمو نباختم و پررو به چشمهاش زل زدم
_ خوب الان چی میخوای؟ میخوای برای کاری که چهار سال پیش
لطفا صبر کنید...

Zarnaz
0عالی بود مرسی حانیا جونم ❤️❤️❤️بریم ببینم چی در انتظارمونه ❤️