مثل تو مثل هیچکس به قلم مهسا خدایی
پارت هفتاد و چهارم :
روزها پشت هم می‌گذشتن و من تقریبا با همه چیز خو گرفته بودم. با درسم، با دانشگاهم، با اتاقم، با بی‌بی و مادرجون و تقریبا با هرچیزی که دورم بود. همه‌چیز بوی آرامش داشت. همه چیز برام دلچسب و بود و دست خوشبختی دورم رو احاطه کرده بود. حالم خیلی خوب بود. کم‌کم شروع کردم به شعر گفتن. شعرهایی که هرکسی می‌خوند؛ از استاد گرفته تا دانشجو، مادرم، آرشیدا و حتی بی‌بی و مادرجون، لذت میبرد و کارم رو ت
لطفا صبر کنید...
