نگاتیو به قلم حانیه باصری
پارت پنجاه و نهم :
صدای قدمهای هومن به در انباری نزدیکتر شد...
هر لحظه ممکن بود دستگیره رو بگیره، در رو باز کنه، و همهچی لو بره.
نفسم بند اومده بود. صدای نفسهای مردِ پشت سرم توی گوشم میپیچید.
اسلحهاش هنوز رو شقیقه ام بود و دستشو روی دهنم فشار می داد.
دستش لرز خفیفی داشت. خودش هم میدونست، فقط چند لحظه دیگه وقت داریم...
قدمهای هومن حالا درست جلوی در ایستاد.
قسمت کوچکی از بØ
لطفا صبر کنید...

Zarnaz
0عالی بود مرسی حانیا جونم 💋💋به نظرم هومن کمکش میکنه دوباره😍😍