فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت چهل و نهم :
وقتی که در آغوشش بودم آرام زیر گوشم زمزمه کرد.
ـ مواظبش باش. میدونم کنار تو آروم ترینه. احساس امنیت میکنه.
با کف دست چند ضربه آهسته بین دو کتفش زدم و مثل خودش زمزمه کردم.
ـ مطمئن باش. رویا ... برای من ...
دیگر نتوانستم ادامه دهم. پس آرام ادامه دادم.
ـ بعداً مفصل راجع بهش حرف میزنیم.
در حالیکه از من جدا میشد گفت:
ـ هروقت که خودت خواستی. هر زمانی که شد.
با لبخند دست ملی
لطفا صبر کنید...
