دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت چهل و هفتم :
******
بوی خوش پرتقال همۀ فضای نشیمن را پر کرده بود. دخترها دورتادور هم نشسته بودند، پوران داخل حیاط بود و با شاهین صحبت می‌کرد. نرگس نگاهش روی ساعت قدیمی مات مانده بود. آزاده بشقاب را مقابلش گرفت و صدایش زد:
ــ نرگس؟
نرگس نگاهش کرد. آزاده به بشقاب اشاره کرد. نرگس نیمۀ پرتقال را برداشت.
ــ دستت درد نکنه.
بهنوش با خنده گفت:
ــ دست جاوید درد نکنه که میوه‌های خوبی گرفته.
لطفا صبر کنید...
