پارت پنجاه و هفتم :

آوین چیزی نمی‌گوید. ته گلویش مزه‌ی آهن گرفته؛ مثل لحظه‌ای که حقیقت دارد از درون آدم را می‌جَوَد. ژنرال دوباره به کاغذ نگاه می‌کند. جمله‌ای که آن‌جا نوشته شده، فقط شش کلمه است... اما دنیا را زیر و رو می‌کند: «منتظرم باش فسقلی... من همین اطرافم!»
سپس نگاهش، تیزتر از همیشه، درست در چشمان آوین فرو می‌رود:
- مخاطب این پیام تویی؟... این مسخره بازی از طرف کیه آوین؟!
این‌بار صدایش کمÛ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۶۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • نفس

    0

    همچین پدرای که بچه هامون یک ذره براشون ارزش ندارد چرا ازدواج می کنند چرا بچه دار می شند این همه بی احساسی بودن حالا بد می کنه غیر قابل باور

    ۲ سال پیش
  • نفس

    0

    ممنون نویسنده ی عزیز خسته نباشی من دوست دارم زودتر این روز ها بگذره دوباره ادریان اوین باهم باشند

    ۲ سال پیش
  • آمنه

    0

    ممنون زیبا نوشتین قلمتون پایدار

    ۲ سال پیش
  • زهرا

    0

    ای بابا این ژنرال هم چقدر رو مخه خب مرد چرا اینطوری رفتار میکنی اینکه دشمنت نیست این دخترته

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️