پارت صد و پنجم :

هوای غار سرد و نمناک بود. سکوت سنگینی درون آن جریان داشت، تنها صدای نفس‌های نامنظم تامپر و چکیدن قطرات آب از سقف، این سکوت را می‌شکست. نور ضعیفی که از میان ترک‌های سنگ‌ها به داخل می‌تابید، چهره‌ی خسته و نگران همراهان را نیمه‌روشن کرده بود. الکس کنار تامپر نشسته بود، پاهایش را در بغل گرفته و با انگشتانش روی زمین خط‌های نامفهومی می‌کشید. چهره‌اش گرفته و عمیق در فکر بود، اما هر چند لح

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۳۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • فاطی

    0

    دوست دارم در کلبه ای دور افتاده بنشینم فقط فکر کنم

    ۱ سال پیش
  • فاطی

    0

    برای عبور از سایه ها حتما راهی هست..کاش میشد مغز خود را باز کنم و کتاب مقدس را درآن بگنجانم و هرجا گیر کردم فقط در مغزم مرور کنم..سایه،شاید ما هم باید در سایه حرکت کنیم تا آنها هم مارو نبینن.یا اینکه با سایه های ما مشغول شوند..عجیب مثل خوره فکرم را درگیر کرده

    ۱ سال پیش
  • فاطی

    0

    من در دوراهی مانده ام نمیدانم به کدام سو بروم..برگشتن در سایه ها و عبور از آن یا نشستن و در ذهن خود جستجو کردن..کاش راهی در غار وجود داشت..اگر صدا پژواک میشود پس قطعا روبه جلو راهی هست...مغزم همینطور برای خود مسئله مینویسد و همه بی جواب مانده

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️