نگاتیو به قلم حانیه باصری
پارت پنجاه و چهارم :
چند قدم جلوتر رفتم. یهو یه نور چراغ افتاد توی چشمام و هین کشیدم
_ آروم باش، آروم باش منم.
با شنیدن صدای بتول معترضانه گفتم :
_ بتول خانم این چه کاریه قلبم اومد تو حلقم؟
نور چراغ رو مستقیم توی صورتم انداخت. نمیتونستم خوب ببینمش
_ شرمنده عادت کردم به تاریکی.
دستمو جلوی چشمام گرفتم
_ بکش کنار نورو. کور شدم.
چراغ قوه رو پایین برد
_ هومن خونه است؟
هول شدم.
لطفا صبر کنید...

Zarnaz
0یاخداااا چرا رفتار هومن تغییر کرد😲😲عالی بود مرسی حانیا جونم ❤️❤️